Bugün yemek tarifi vereceğim. Portakalağacı, Oburkedi, Devletşah ve diğer binlerce blogcu endişe etmesinler, ekmeklerine göz dikmiş değilim. Arzu ederlerse bu tarifi sitelerine eklemekte serbestler, bizde bilgi amme malı, telif hakkı yok. Vatandaş afiyetle karnını doyursun. Gelelim tarife, efendim bugünkü yiyeceğimiz hayli hafif birşey, tuzlu domates. Önce bir kişi için gereken malzemeleri sayalım:
4-5 adet iri Fethi bahçe domatesi
1 adet bıçak
1 Tuzluk
1 parça kağıt havlu
Efendim, bu yemeğin temel özelliği sera işi içi boş, ısırınca sağa sola su yerine hava sıçratan domatesle asla yapılamamasıdır. İlle de içi dolu organik yarma domates şarttır. Misal, sabah ben çıktım bir tur attım 2 yoğurt kovası, 3 kilo kadar domates topladım. Bu domatesin yeme şekli de çeşitlidir, tarif sırasında değinelim.
Öncelikle domates alınır, suyu israf etmeden yıkanır ve bıçakla kök kısmı temizlenir. Daha sonra ikiye yarılır ve bir süre seyredilip, hafifçe koklanıp “vay be, içi pespembe, fşyhülp” şeklinde sesler çıkarılır. Bu esnada ağız sulanması ile ilişkili salyalara dikkat etmek gerekir. Domatese yeterince saygı gösterildikten sonra bu defa enlemesine kesilir.
4 parça halindeki domatesler tuzlanır ve büyük parçalar halinde yenir. Büyük parça ısırılırken pörtleyen domatesin su ve çekirdeği orada hazır vulundurulan kağıt mendil ile temizlenir. Tüm domatesler sırayla ve soğuk olarak servis yapılır. İsteğe göre yanında hıyar da dilimlenebilir.
Konuda uzman olanlar domatesi bıçaksız elle bölerek de yiyebilirler. Bu takdirde domatesin oluşturacağı manzara daha güzel olacaktır. Bir diğer yöntem bahçede elde tuzluk domates arayan kişinin domatesi oracıkta ısırarak yemesidir ki bu esnada mutlaka çevreye domates suyu sıçrayacağından etraftakilerin temkinli olması gerekir.
Önümüzdeki günlerde közde domates ile buluşmak üzere, afiyet olsun.
Posted on Ağustos 25th, 2007 by robdoshambr
Filed under: Uncategorized
fethi efendicim, basligi ve ilk cumleleri gorunce heyecanlanip okudum yaziyi hizla. cunku bu yemekci bloglara rakipmi cikiyor yoksa bizim fethi usta diye meraklanmistim aniden. ama gordugum kadariyla domatesi kesip tuzlamis yemissin. tamam afiyet olsun bisey dedigim yok ama bu kadarlan usta olunuyorsa bu sefler felan haybeye okuyorlar kac sene demektir. simdi yanlis anlama sevkini kirmak degil benim amacim. ama ustanin daha cok marifet gostermesi gerekir diyorum o kadar.
gerci yavas yavas da olur bu isler. mesela ikinici bolumde yumurta haslayabilirsin. “dakika tuttum tam su saniyede cikardim rengi kivami boyle oldu” gibi teknik bilgide verirsen ilgilenmeye baslar millet bakarsin. sonra gerisi gelir. soyle resimlerde olabilir: yumurtanin haslandiktan onceki ve sonraki resimleri, haslanmaktaykenki cezve resmi, yumurtanin kabugu kirilmis ve ici acilmis resmi, kronometreleri saatin tam da tavsiye edilen sureye denk gelen goruntusu.
çok güzel ve orjinal bir tarif olmuş böle sade bir yiyecek bu kadar iştah açıcı ve özendirerek ancak yenilebilir :))
Yapmayın Fethi bey. Yaz başından beri domates, karpuz, peynir, çengelköy bademi yemekten iflahım kesildi. Geçici bir bekarlık yaşayınca bunun sultanlık filan olmadığını daha iyi anlamış bulunan bir şahsiyet olarak tarifinizde yer verdiğiniz domatesleri de gözümün tutmadığını belirtmek isterim efendim. Tamam bahçe domatesi onlar ama yemyeşil daha onlar Fethi bey, yapmayın!!! (Küçük olanların bir adı vardı hatırlamıyorum ama onlar lüp lüp iyi gidiyor valla sıcaklarda… )
Yemyeşil mi, bu olmadı işte. Bana değilse domatese ayıp, bu domateslerde usul dışının kısmen yeşil olmasıdır, tam kızarırsa tadı kaçar. Küçük olanların ise kırmızı olanları neredeyse şeker gibi çerez gibi ye. Çeri Domates diyorlar.
Fethi Beyciğim,
Metin-thePoor Bey’in Jazzetta’sında bir link var, bulup oraya bir uzanmanızı istirham edeceğim sizden. Konuyla yakından ilgili.
Saygılar,
Metin (thePoor’suzundan olanı, loverisloser.wordpress.com’da mukim)
Yahu Metin Bey,
O sitenin bizim mevzuyla alakasını hala çözemedim, nedir?